نقش تربیتی حیا در روایات و عبور از پوچ گرایی دوران معاصر

در اندیشه اسلامی "حیا" به عنوان یک فضیلت اخلاقی نقش تعیین کننده ای در تنظیم رفتارهای فردی و اجتماعی ایفا می کند.در جهان مدرن که با چالش های متافیزیکی همچون نهیلیسم مواجه است این پرسش مطرح می شود که آیا حیا می تواند به عنوان یک سازوکار معرفتی _ تربیتی انسان معاصر را در عبور از بحران معنویت یاری رساند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی_ تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای به بررسی نقش حیای مبتنی بر آموزه های اسلامی در مقابله با پوچ گرایی در دنیای معاصر می پردازد .یافته ها نشان می دهد حیا به عنوان یک مکانیسم تربیتی ، نخست با تثبیت عالم دینی از طریق تقویت مبانی معرفتی ( معرفت الله و معرفت النفس) و سپس با تنظیم ساحت خیال و تمایلات، می تواند در برابر گسیختگی ناشی از نهیلیسم عمل کند. این پژوهش نشان می دهد که حیای توحیدی نه یک فضیلت فردی و انفعالی ،بلکه یک سازوکار تربیتی اجتماعی و فعال است که با پیوند زدن انسان به حقیقت متعالی امکان گذار از بحران های معنوی عصر حاضر را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

نقش تربیتی حیا ، انسان معاصر ، فرهنگ غرب ، پوچ گرایی ، کنترل خیال