ارتقای امنیت شبکه گمنامی با استفاده از رمزنگاری QMNTR

در بستر اینترنت و شبکه، تبادل امن داده ها به همراه گمنامی فرستنده و گیرنده یکی از نیازهای اصلی کاربران بوده است. از این رو، انواع شبکه های گمنامی طراحی و توسعه پیدا کرده اند. معماری شبکه گمنامی و ضعف ساختاری سیستم رمزنگاری به کار رفته در آن ها باعث بروز مشکلات امنیتی متعددی شده است و با پیشرفت پردازش های کوانتومی، حملات متعددی طراحی و به طور موفقیت آمیزی امنیت شبکه گمنامی را مختل کرده است. سازوکارهای مختلفی برای بهبود امنیت شبکه های گمنامی ارائه شده است که برخی از آنان صرفا جنبه نظری داشته و قابل پیاده سازی نبوده و برخی دیگر نیز دارای ضعف ها و آسیب پذیری های جدی هستند که قابلیت استفاده ندارند. شکسته شدن سیستم های رمزنگاری، آسیب پذیر بودن امضاء های دیجیتال کلاسیک و الگوریتم های رمزنگاری غیرمقاوم در برابر حملات کوانتومی از جمله ضعف های مهم معماری شبکه های گمنامی می باشند. برای غلبه بر این چالش ها، ساختاری امن با به کارگیری سیستم رمزنگاری QMNTR و امضاء دیجیتال LRS مبتنی بر ساختار مسیریابی پیازی، جهت امن سازی شبکه گمنامی پیشنهاد شده است. نتایج بررسی ها و ارزیابی‎ فنی نشان می دهد ساختار معماری پیشنهادی توانایی مقابله با انواع تهدیدات را بهبود داده و باعث تضمین قابلیت اطمینان به رله ها در شبکه گمنامی شود. به علاوه، با پیچیدگی زمانی مناسب، امنیت توزیع کلید را افزایش و سربار ارتباط را کاهش داده است و با به کارگیری امضاء دیجیتال LRS، به ارتقای امنیت شبکه گمنامی کمک نموده است و کارایی قابل قبولی نیز دارد.

کلیدواژه ها:

ساختار شبکه های گمنامی ، امضاء دیجیتال ، رمزنگاریQMNTR ، امضاء دیجیتال LRS ، رمزنگاری NTRU