مروری بر روش های ساخت اسفنج پلی دی متیل سیلوکسان و معرفی ویژگی های کلیدی آن

اسفنج های متخلخل پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS) به دلیل ترکیب بی نظیر و منحصر بفرد و در کنار ویژگی های فیزیکی و شیمیایی برجسته، به عنوان مواد کلیدی در حوزه های صنعتی و پزشکی مطرح شده اند. این مواد به دلیل قابلیت های منحصر به فردشان، در کاربردهای نوآورانه ای مانند مهندسی بافت، سیستم های میکروفلوئیدیک، حسگرها، جاذب ها و دستگاه های پزشکی زیست سازگار مورد توجه قرار گرفته اند. این مقاله به بررسی و تحلیل روش های گوناگون ساخت اسفنج های متخلخل PDMS می پردازد. تکنیک های مورد بحث شامل قالب برداری سخت، روش امولسیون، گازفومینگ، جداسازی فاز توسط تبخیر (EIPS) و چاپ سه بعدی است. برای هر روش، مکانیسم های شکل گیری منافذ و تاثیر آن ها بر مورفولوژی، اندازه منافذ و خواص نهایی اسفنج به تفصیل شرح داده شده است. علاوه بر این، ویژگی های ذاتی و برجسته اسفنج PDMS مانند آب گریزی، چگالی بسیار پایین، انعطاف پذیری استثنایی، پایداری شیمیایی و حرارتی بالا، زیست سازگاری مطلوب، شفافیت نوری و جذب کم نور معرفی شده و دلایل علمی و بنیادی هر یک با استناد به ساختار مولکولی و ماهیت شیمیایی PDMS تبیین گردیده است. این مقاله به وضوح نشان می دهد که انتخاب هوشمندانه روش ساخت، در کنار بهره برداری بهینه از خصوصیات ذاتی بی نظیر PDMS، نقش تعیین کننده ای در دستیابی به عملکرد بهینه و اختصاصی این اسفنج ها برای کاربردهای مورد نظر دارد و مسیر را برای توسعه مواد پیشرفته تر هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

اسفنج ، پلی دی متیل سیلوکسان ، اسفنج های متخلخل PDMS ،