تدوین مدل ساختاری پایستگی تحصیلی در دانش آموزان دختر بر اساس خودکارآمدی تحصیلی با نقش میانجی وجدان تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEPS-22-60_002
تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری پایستگی تحصیلی بر اساس خودکارآمدی تحصیلی با توجه به نقش میانجی وجدان تحصیلی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بوکان در سالتحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بودند که از طریق روش نمونهگیری خوشهای تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه مورد نظر انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از سه پرسشنامه استاندارد پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸)؛ وجدان تحصیلی مک ایلروی و بانتینگ (۲۰۰۲) و خودکارآمدی تحصیلی مورگان- جینکز (۱۹۹۹) استفاده شد. تحلیل دادهها با روش همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار ۲۳ SPSS و ۸/۸ LISREL انجام شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین پایستگی تحصیلی به عنوان متغیر ملاک با مولفههای خودکارآمدی تحصیلی(استعداد، بافت و کوشش) و وجدان تحصیلی رابطه معنادار وجود دارد (۰۰۱/۰p<). همچنین نتایج تحلیل روابط ساختاری نیز نشان داد که مولفههای خودکارآمدی هر سه بصورت مستقیم و غیرمستقم و وجدان تحصیلی به طور مستقیم بر پایستگی تحصیلی دانشآموزان اثر میگذارند (۰۰۱/۰p<) و وجدان تحصیلی نقش میانجیگری جزیی در این بین ایفاء مینماید. در نهایت محاسبه شاخصهای برازش معلوم شد مدل از برازش مناسبی برخوردار است. بر اساس یافته های این پژوهش خودکارآمدی تحصیلی هم بصورت مستقیم و هم بصورت غیر مستقیم از طریق وجدان تحصیلی با پایستگی تحصیلی در ارتباط بود. بنابراین بهبود خودکارآمدی تحصیلی و وجدان تحصیلی دانش آموزان روش مناسبی برای ارتقای پایستگی تحصیلی آنها به شمار می آید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
روژینا احمدپور
دکتری برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
بهاالدین کریمی
دکتری برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، واحد بوکان، دانشگاه آزاد اسلامی، بوکان، ایران.
محمد آرمند
دانشیار، گروه برنامه ریزی درسی، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، تهران، ایران.
مسعود نجاری
دکتری روان شناسی، گروه روانشناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران.
مختار ویسانی
استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :