تحلیل عوامل موثر بر موفقیت برنامه های مداخلات زبانی برای کودکان با اختلالات گفتار زبانی در مدارس ابتدایی

هدف این پژوهش شناسایی و بررسی جامع عوامل داخلی و خارجی موثر بر کارآیی برنامه های مداخله زبانی در مدارس ابتدایی است. برای دستیابی به این هدف، مطالعه ای توصیفی تحلیلی با رویکرد ترکیبی (mixed methods) بر پایه چارچوب سیستمیک اکوسیستمی ICF CM و مدل شواهد محور (EBP) انجام شد. جمع آوری داده ها از سه منبع اصلی شامل (۱) پرسشنامه های ساختاریافته سازمانی (مدیران، معلمان، متخصصان گفتار زبانی)؛ (۲) ارزیابی معیارهای زبانی کودکان با استفاده از آزمون استاندارد CELF ۵ (نسخه فارسی)؛ و (۳) مصاحبه نیمه ساختاریافته با والدین انجام شد. داده های کمی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) تجزیه و تحلیل شدند و داده های کیفی با روش کدنویسی محتوایی (content analysis) همگرا گشتند. نتایج نشان داد که حمایت رهبری مدرسه، نسبت متخصص به دانش آموز، شدت مداخله (تعداد جلسات در هفته) و مشارکت فعال والدین به صورت معنی دار (p < ۰.۰۱) با بهبود نمرات زبانی (آوازشناسی، واژگان، نحو) ارتباط مثبت دارند. علاوه بر این، تعامل مثبت بین عوامل سازمانی و خانوادگی به عنوان متغیر تعدیلکننده شناسایی شد. نتایج پژوهش چارچوب مفهومی پنج بعدی (سازماندهی، شخصیت پذیری کودک، محتوا، اجرا، ارزیابی) را برای طراحی و ارزیابی برنامه های مداخله در مدارس ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مداخله زبانی ، اختلال گفتار زبانی ، مدارس ابتدایی ، عوامل موثر ، ICF CM ، شواهد محور