بررسی تاثیر روش های نوین تدریس (یادگیری فعال و مشارکتی) بر یادگیری و خلاقیت دانش آموزان

تحولات گسترده در نظام های آموزشی و تغییر نیازهای جوامع معاصر، ضرورت بازنگری در روش های سنتی تدریس را بیش از پیش آشکار ساخته است. روش های نوین تدریس، به ویژه یادگیری فعال و مشارکتی، با تاکید بر نقش فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری، به عنوان جایگزینی موثر برای شیوه های معلم محور مطرح شده اند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس بر میزان یادگیری و خلاقیت دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی–توصیفی و با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده از روش های فعال و مشارکتی، علاوه بر افزایش عمق یادگیری، موجب تقویت تفکر خلاق، مهارت حل مسئله و تعامل اجتماعی دانش آموزان می شود. یافته ها حاکی از آن است که مدارس با به کارگیری این روش ها می توانند زمینه ساز پرورش نسلی خلاق، مسئولیت پذیر و توانمند شوند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، یادگیری مشارکتی ، خلاقیت ، دانش آموزان.