نقش آموزش مبتنی بر پروژه در پرورش حس مسئولیت پذیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول

تحولات سریع در عصر اطلاعات و نیاز به نیروی انسانی متخصص، خلاق و مسئولیت پذیر، نظام های آموزشی را به سمت بازنگری در روش های سنتی تدریس سوق داده است. آموزش مبتنی بر پروژه (PBL) به عنوان یکی از رویکردهای نوین و دانشجو-محور، پتانسیل بالایی در پرورش مهارت های قرن بیست و یکم دارد. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی نقش آموزش مبتنی بر پروژه در ارتقای دو مولفه کلیدی حیاتی برای موفقیت تحصیلی و زندگی آینده دانش آموزان مقطع متوسطه اول، یعنی حس مسئولیت پذیری و خودتنظیمی تحصیلی است. در این مقاله، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از یافته های پژوهش های معتبر پنج سال اخیر (۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵)، نشان داده می شود که چگونه ساختار غیرمتمرکز و چالش محور پروژه ها، دانش آموزان را وادار به پذیرش مسئولیت نتایج یادگیری و مدیریت فرآیندهای شناختی خود می کند. نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر آن است که آموزش مبتنی بر پروژه از طریق ایجاد انگیزه درونی، فرصت های تصمیم گیری و بازخورد مستمر، به طور معناداری سطح خودکارآمدی و خودنظم دهی دانش آموزان را افزایش می دهد و آن ها را برای مواجهه با چالش های پیچیده آکادمیک و اجتماعی آماده می سازد.