بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مدارس ابتدایی، و همچنین شناسایی عوامل تعدیل کننده این رابطه، به صورت یک مرور نظام مند (Systematic Review) انجام شد. با استفاده از استراتژی جستجوی جامع در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی (Scopus, SID, Google Scholar و غیره) در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴، از ۲۴۶ مقاله شناسایی شده، پس از غربالگری، نهایتا ۳۴ مورد وارد تحلیل کیفی و کدگذاری محوری شدند. یافته های کلیدی نشان داد که تطابق بین سبک غالب دانش آموز و روش تدریس معلم تاثیر مستقیم بر پیشرفت تحصیلی دارد، اما این رابطه به طور معناداری تحت تاثیر خودکارآمدی دانش آموز و مهارت معلم در ارائه آموزش متمایز تعدیل می شود. نتایج تحلیل کیفی بر لزوم حرکت از رویکرد «یکسان برای همه» به سمت «آموزش چندوجهی» تاکید دارد که بر توسعه مهارت های فراشناختی و تعامل اجتماعی (بر اساس نظریه های کولب و بندورا) متمرکز است. در نهایت، یک مدل مفهومی برای تلفیق سبک های یادگیری در برنامه درسی مدارس ابتدایی ایران پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش ابتدایی