عملکرد های شغلی اثربخش در سایه سار مدیریت وفاداری منابع انسانی

هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی کارکنان با نقش میانجی وفاداری سازمانی کارکنان بانک سپه بود. بر همین اساس روش تحقیق از نوع کاربردی با ماهیت توصیفی –همبستگی است. باتوجه به این که جامعه موردمطالعه از نوع محدود است از فرمول کوکران جامعه محدود برای انتخاب نمونه شده و تعداد نمونه برابر ۳۲۳ نفر به دست آمد که روش نمونه گیری از نوع تصادفی ساده است. روش گردآوری داده ها در این تحقیق میدانی و ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه های استاندارد است. در این تحقیق برای اندازه گیری روایی از روایی محتوا و همچنین برای اندازه گیری پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است که مقادیر آن برای تمامی متغیرهای مدل بالاتر از ۷/۰ به دست آمده است. کلیه تجزیه وتحلیل داده های جمع آوری شده از طریق نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۴ انجام شده است. برای بررسی فرضیه ها تحقیق از تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. یافته های بدست آمده از معادلات ساختاری نشان داد که مقدار ضریب مسیر استاندارد بین متغیر مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی برابر با ۷۵/۰ بوده که نشان از تاثیر مثبت و معنادار مدیریت منابع انسانی بر عملکرد شغلی کارکنان بانک سپه دارد؛ مقدار ضریب مسیر استاندارد بین متغیر وفاداری سازمانی و عملکرد شغلی برابر با ۷۳/۰ بوده که نشان می دهد بین وفاداری سازمانی و عملکرد شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین اثر غیرمستقیم مدیریت منابع انسانی با نقش میانجی وفاداری سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان بانک سپه برابر با ۵۲۵۶/۰ به دست آمد که نقش میانجی وفاداری کارکنان در ارتباط بین مدیریت منابع انسانی و عملکرد شغلی را تایید می نماید. با توجه به اهمیت بانک ها در اقتصاد کشور و نیاز به بهره برداری بهینه از منابع انسانی در این سازمان ها، بررسی این موضوع در یک نهاد مالی با ساختار خاص خود، می تواند دیدگاه های جدیدی در زمینه پیاده سازی استراتژی های مدیریت منابع انسانی و تاثیر آن ها بر عملکرد کارکنان بانک سپه فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، عملکرد شغلی ، وفاداری سازمانی ، کارکنان بانک سپه