مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی دانش آموزان دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی دانش آموزان دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی دوره ابتدایی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم مدرسه اندیشه اتیسم کرج، دانش آموزان پایه اول مدرسه شهید محمدنیا شهرستان شاهیندژ و دانش آموزان پایه سوم مدرسه فیضی شهرستان شاهیندژ آذربایجان غربی بود. این پژوهش با طراحی شبه آزمایشی و اجرای برنامه آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی به مدت چند هفته انجام شد و اثرات آن بر مولفه های برنامه ریزی، پایش پیشرفت، مدیریت هیجانات و خودارزیابی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی موجب افزایش قابل توجه توانایی های شناختی و فراشناختی، ارتقای پیشرفت تحصیلی، کاهش رفتارهای اجتنابی، بهبود سازگاری با محیط مدرسه و افزایش انگیزه یادگیری در هر سه گروه دانش آموزی شد. تحلیل تطبیقی نشان داد که علی رغم شروع سطح پایین تر دانش آموزان دارای اختلال اتیسم، درصد تغییرات مثبت آنان در بسیاری از مولفه ها بیش از دانش آموزان عادی پایه اول و سوم بود و این امر اهمیت طراحی مداخلات آموزشی ساخت یافته و شخصی سازی شده برای دانش آموزان دارای نیازهای ویژه را برجسته می کند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی یک مداخله چندبعدی و پایدار است که می تواند شکاف های تحصیلی و رفتاری میان دانش آموزان دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی را کاهش دهد، مهارت های یادگیری مستقل و خودتنظیمی را تقویت کند و پایه ای علمی و کاربردی برای طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای ارائه دهد. این مطالعه اهمیت توجه به ویژگی های فردی، نیازهای آموزشی و شرایط محیطی هر گروه دانش آموزی را تاکید می کند و مسیر پژوهش های آینده در زمینه توسعه برنامه های خودتنظیمی تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری را روشن می سازد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، سازگاری آموزشی ، دانش آموزان اتیسم ، دانش آموزان عادی ، مهارت های فراشناختی.