تاثیر تشویق و تنبیه بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر راهبردهای تشویق و تنبیه بر سطوح انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. انگیزش تحصیلی به عنوان نیروی محرکه اصلی موفقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اهمیت بنیادین دارد و شیوه های مدیریت کلاس و ارزش یابی معلم، نقش کلیدی در شکل دهی به این فرآیند ایفا می کنند. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از مبانی نظری رفتارگرایی، نظریه خودتعیین گری و دیدگاه های روان شناختی تدوین شده است. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که استفاده متعادل، متناسب و مبتنی بر درک فردی از تشویق (به ویژه تشویق درونی) به طور معناداری با افزایش خودکارآمدی و انگیزش درونی همراه است، در حالی که تنبیه صرف، به ویژه تنبیه بدنی یا کلامی، می تواند منجر به کاهش انگیزش بیرونی، اضطراب و اجتناب از محیط یادگیری شود. این مقاله ضمن مرور نظریات مرتبط، به تحلیل اثربخشی هر یک از این ابزارها در بستر فرهنگی و آموزشی ایران می پردازد و راهکارهایی مبتنی بر تقویت خودتنظیمی دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، تشویق ، تنبیه ، نظریه خودتعیین گری ، خودکارآمدی ، مدیریت کلاس.