خلاقیت و نوآوری در مدیریت شهری و شهرداری ها

با توجه به تغییرات روزافزون فناوری و نوآوری، ضرورتی است که سازمان ها برای بقای خود توجه ویژه ای در حوزه های فناوری و نوآوری داشته باشند تا ادامه حیات آنها میسر گردد. از این رو تمامی سازمان ها ضمن برقراری سازوکارهایی جهت بهره گیری از نوآوری های درون سازمانی خود از قبیل راه اندازی مرکز تحقیقات یا واحدهای تحقیق و توسعه و بهره گیری از کارشناسان حرفه ای و... به بهره گیری از نوآوری باز و پیوند زدن دانش های برون سازمانی با مجموعه خود پرداخته اند. در این میان مجموعه های مدیریت شهری یا گستردگی وظایف و تنوع فعالیت هایی که دارند الزم است جهت ارائه خدمات مطلوب و پاسخگویی مناسب به شهروندان خود از توان دانشی موجود در دانشگاه ها، مراکز تحقیقاتی و شرکت های دانش بنیان بهره برداری نمایند و در این خصوص ایجاد روابط پایدار و مطمئن و اثربخشیا ذی نفعان مذکور نقش بسزایی دارد. تقاضا برای فضاهای بیشتر و بهتر در شهرها به طور مداوم و درنتیجه رشد اقتصادی، جمعیت شناسی و نغییر ترجیحات مصرف کننده در حال تغییر است ازآنجایی که در سال های اخیر، فناوری به بخشی یکپارچه و ضروری از زندگی شهری تبدیل شده است، بررسی تاثیرات آن بر نوآوری شهری بسیار حائز اهمیت می باشد. مفهوم "نوآوری اساسی" در برنامه ریزی شهری باید به عنوان نوآوری های نهفته در برنامه ریزی شهری درک شود که زمینه های اصلی فعالیت شهری (علمی، فنی، هنری، طراحی، مدیریتی، حقوقی، آموزشی، سرمایه گذاری و به روزرسانی ساخت وساز) را فراهم می کند ؛زیرا درنهایت آن ها تاثیر بسزایی در اجرای منافع استراتژیک کشور، ایجاد محیط زندگی مطلوب مردم، توسعه اقتصاد و فرهنگ دارند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نوآوری ، مدیریت شهری ، شهرداری