نقش معلم در ارتقاء توانایی های دیجیتال معلمان تازه کار

این مقاله به بررسی نقش معلم به عنوان عامل اصلی در ارتقاء توانایی های دیجیتال معلمان تازه کار می پردازد. هدف اصلی شناسایی و ارائه چارچوب نظری و عملیاتی است که معلم می تواند با بهره گیری از مفاهیم ۴C + T، مدل TPACK و نظریه های یادگیری اجتماعی و توانمندسازی، توانایی های دیجیتال معلمان نوپای آموزش را تقویت نماید. برای این منظور پژوهش ترکیبی (mixed methods) به کار گرفته شد؛ در گام اول با استفاده از پرسشنامه استاندارد DIGCOMP Edu سطوح اولیه توانایی های دیجیتال معلمان تازه کار (N≈۸۰) ارزیابی شد. سپس برنامه شش ماهه مربیگری دیجیتال شامل کارگاه های عملی، جلسات مشاوره یک به یک و ایجاد جامعه عمل (community of practice) بر پایه چارچوب ۴C + T/TPACK اجرا گردید. داده های پیش و پس با آزمون t مستقل و تحلیل محتوایی مصاحبه های نیمه ساختاریافته مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که برنامه مربیگری دیجیتال سبب افزایش معنادار (p < ۰.۰۱) در تمامی حوزه های ۴C + T و ارتقای قابل توجه خودکارآمدی دیجیتال معلمان تازه کار شد. این یافته ها نشان می دهند که معلم، نه تنها به عنوان انتقال دهنده محتوا بلکه به عنوان مربی دیجیتال، نقش کلیدی در شکل گیری توانایی های دیجیتال نوپایان آموزش ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

توانایی دیجیتال ، معلم تازه کار ، مربیگری دیجیتال ، چارچوب ۴C + T ، مدل TPACK ، خودکارآمدی.