اثرات استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر کیفیت آموزش کلاس درس

این پژوهش با هدف بررسی اثر مستقیم و غیرمستقیم فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر ابعاد کیفیت تدریس در کلاس درس و شناسایی سازوکارهای میانی که این رابطه را تقویت می کنند، انجام شد. برای پاسخ به سوال پژوهشی از روش ترکیبی (mixed‑methods) بهره گرفته شد. ابتدا با استفاده از دستورالعمل PRISMA مرور نظام مند ادبیات ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ انجام شد تا چارچوب نظری و ابزارهای مناسب شناسایی شوند. سپس با طرح توصیفی‑تحلیلی، داده های میدانی از ۲۵۰ معلم و ۲۲۰۰ دانش آموز در ده مدرسه متوسطه شهری جمع آوری شد. ابزارهای اصلی شامل مقیاس پذیرش ICT مبتنی بر مدل UTAUT‑۲، مقیاس کیفیت تدریس (نسخه اصلاح شده FastTrack Framework for Classroom Quality) و داده های عملکرد تحصیلی (نمرات میان پایان) بود. داده ها با نرم افزار AMOS ۲۷ تجزیه و تحلیل ساختاری مسیر (SEM) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که پذیرش ICT توسط معلمان تاثیر مثبت و معناداری (β = ۰.۳۲, p < .۰۰۱) بر کیفیت تدریس دارد و این اثر از طریق تعامل معلم‑دانش آموز به عنوان متغیر میانی (β = ۰.۲۱, p < .۰۱) تقویت می شود. کیفیت تدریس نیز به طور مثبت (β = ۰.۳۸, p < .۰۰۱) بر نمرات میان پایان دانش آموزان تاثیر گذاشت؛ در مجموع استفاده مداوم از ابزارهای دیجیتال منجر به افزایش متوسط ۷.۳ ٪ در نمرات می شود.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات و ارتباطات ، کیفیت تدریس ، کلاس درس ، روش ترکیبی ، تحلیل مسیر