تحلیل تطبیقی نقش حمایت هیجانی مدرسه در بهبود انگیزش یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ۷ تا ۱۳ سال دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 82

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAYA-7-75_211

تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثربخشی آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری آموزشی دانش آموزان دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی دوره ابتدایی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پایه ششم مدرسه اندیشه با اختلال اتیسم شهرستان شهریار کرج و دانش آموزان پایه اول مدرسه شهید محمدنیا و پایه سوم مدرسه فیضی شهرستان شاهیندژ آذربایجان غربی با سنین ۷ تا ۱۳ سال بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل استفاده کرد و داده ها از طریق ابزارهای سنجش عملکرد تحصیلی، مقیاس انگیزش یادگیری و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی جمع آوری شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی همراه با حمایت هیجانی مدرسه تاثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش آموزان داشته و توانسته است شکاف عملکردی میان دانش آموزان دارای اختلال اتیسم و دانش آموزان عادی را کاهش دهد. تحلیل یافته ها نشان داد که دانش آموزان دارای اختلال اتیسم پس از مداخله توانایی بیشتری در مدیریت هیجانات، کنترل رفتارهای اجتنابی، افزایش تمرکز و مشارکت فعال در فعالیت های کلاس و تکالیف طولانی تر پیدا کردند و این تغییرات رفتاری مستقیما با افزایش عملکرد تحصیلی آنان همزمان شد. در گروه دانش آموزان عادی نیز بهبودهایی در انگیزش و کیفیت انجام تکالیف مشاهده شد، اما شدت تغییرات کمتر از گروه دارای اختلال اتیسم بود که نشان دهنده تاثیر بیشتر مداخلات هدفمند بر دانش آموزان دارای نیازهای ویژه است. یافته ها همچنین نشان داد که بازخورد مستمر معلم، تمرین های فردی هدفمند و مشارکت گروهی، نقش کلیدی در ارتقای مهارت های خودتنظیمی، مدیریت هیجانات و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان داشته و اثرات مداخلات آموزشی و حمایتی در طول دوره پایدار باقی مانده است. این پژوهش نشان می دهد که تلفیق آموزش مهارت های خودتنظیمی تحصیلی و حمایت هیجانی مدرسه می تواند بهبود چندوجهی در عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری، مهارت های اجتماعی و رفتارهای هیجانی دانش آموزان ایجاد کند و محیط یادگیری مثبت و انگیزه بخش برای همه دانش آموزان فراهم آورد. نتایج این مطالعه می تواند مبنای علمی و عملی برای طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای هدفمند در مدارس با جمعیت ترکیبی از دانش آموزان عادی و دارای نیازهای ویژه باشد و خلا علمی موجود در حوزه آموزش دانش آموزان دارای اختلال اتیسم را پر کند و راهنمایی برای تحقیقات و مداخلات آموزشی و حمایتی آینده فراهم آورد.

نویسندگان

دلشاد آقایی

۱- اموزگار پایه سوم مدرسه شهید فیضی مامانو شهر شاهیندژ و فوق لیسانس اموزش ابتدایی، شاهیندژ، آذربایجان غربی، ایران.

سکینه آقائی

۲- آموزگار پایه اول مدرسه شهید محمد نیا شهر شاهیندژ و فوق لیسانس مدیریت دولتی، شاهیندژ، آذربایجان غربی، ایران.

رقیه خرقانی

۳- آموزگار پایه ششم اتیسم مدرسه ضیافت فاز ۵ اندیشه و لیسانس آموزش ابتدایی، کرج، البرز، ایران