تحلیل عوامل موثر بر پایداری مشارکت معلمان در فرآیندهای تصمیم گیری مدیریتی مدارس شهری: مطالعه موردی بر پایه نظریه تعهد سازمانی و رهبری توزیعی

این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین رابطه میان تعهد سازمانی (عاطفی و شناختی)، رهبری توزیعی، و خودکارآمدی تصمیم گیری با پایداری مشارکت معلمان در تصمیم گیری های مدیریتی مدارس شهری انجام شد. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای نظریه تعهد سازمانی (Meyer & Allen, ۱۹۹۱) و رهبری توزیعی (Spillane, ۲۰۰۶) شکل گرفته و خودکارآمدی تصمیم گیری به عنوان متغیر میانی گنجانده شده است. پژوهش به صورت توطئینی کشفی، با طرح مقطعی طولی و استفاده از ابزارهای استاندارد (مقیاس تعهد سازمانی، مقیاس رهبری توزیعی، مقیاس خودکارآمدی تصمیم گیری و مقیاس مشارکت تصمیم گیری) بر روی نمونه ای از معلمان مدارس شهری (حدود ۴۰۰ نفر) اجرا شد. اعتبار سازه ای ابزارها با تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و پایایی با آلفای کرونباخ (≥ ۰.۸۱) تایید شد. برای آزمون فرضیات، از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار AMOS ۲۴ بهره گیری شد؛ میانجی گری خودکارآمدی با روش بوتسترپ (۵٬۰۰۰ بازنمونه) ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که (۱) تعهد عاطفی و شناختی هر دو به صورت مثبت و معنادار بر پایداری مشارکت تاثیر دارند؛ (۲) رهبری توزیعی پیش بین اصلی مشارکت مستدام است؛ (۳) خودکارآمدی تصمیم گیری نقش میانجی معناداری بین تعهد سازمانی و مشارکت ایفا می کند؛ (۴) ترکیب تعهد عاطفی، تعهد شناختی و رهبری توزیعی اثر افزایشی بر مشارکت دارد. این یافته ها نشان می دهد که تقویت حس تعلق و شناخت هدف های سازمانی، به همراه توزیع مسئولیت های رهبری و ارتقای باور به توانمندهای تصمیم گیری، می تواند مشارکت معلمان را در تصمیمات مدیریتی به صورت پایدار افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

تعهد سازمانی ، رهبری توزیعی ، خودکارآمدی تصمیم گیری ، مشارکت معلمان ، تصمیم گیری مدیریتی.