مولفه های یادگیری وارونه در آموزش آنلاین

تحولات فناورانه دهه های اخیر، به ویژه گسترش آموزش آنلاین، ضرورت بازاندیشی در الگوهای سنتی تدریس و یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. یکی از رویکردهای نوین که در پاسخ به چالش های یادگیری مجازی مورد توجه پژوهشگران و نظام های آموزشی قرار گرفته، الگوی یادگیری وارونه است. این رویکرد با جابه جایی زمان آموزش مستقیم و فعالیت های تعاملی، می کوشد یادگیرنده را از حالت منفعل خارج کرده و نقش فعال تری در فرآیند یادگیری به او بسپارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای یادگیری وارونه در آموزش آنلاین، به تبیین مفهومی این الگو، تحلیل ضرورت به کارگیری آن و مرور نظام مند پیشینه پژوهشی می پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است. نتایج بررسی های نظری و پیشینه تحقیق نشان می دهد که یادگیری وارونه، در صورت طراحی آموزشی مناسب و استفاده هدفمند از فناوری های دیجیتال، می تواند موجب افزایش تعامل، تعمیق یادگیری، ارتقای انگیزش و بهبود عملکرد تحصیلی فراگیران در محیط های آموزش آنلاین شود .