تاثیر فضای فیزیکی مدرسه بر تمرکز حواس دانش آموزان

فضای فیزیکی مدرسه به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، نقشی انکارناپذیر در شکل گیری فرآیندهای شناختی و یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش های متعدد نشان می دهند که عواملی همچون نورپردازی مناسب، رنگ بندی دیوارها، استانداردهای صوتی و دمایی، و چیدمان مبلمان کلاس، تاثیر مستقیمی بر عملکرد مغز و سطح هوشیاری دانش آموزان دارند. در این راستا، توجه به اصول ارگونومی و طراحی محیط های یادگیرنده پویا، می تواند بستر لازم برای ارتقای تمرکز و کاهش حواس پرتی های محیطی را فراهم آورد. در این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی و واکاوی مولفه های مختلف فضای فیزیکی و تاثیرات متقابل آن بر تمرکز حواس پرداخته شده است. نتایج حاصل از بررسی ها بیانگر آن است که محیط های آموزشی نویزپذیر و دارای نور نامناسب، باعث افزایش استرس و خستگی زودرس دانش آموزان شده و مانع از پردازش عمیق اطلاعات می شوند. در مقابل، استفاده از طیف رنگی آرام بخش، تهویه مطبوع، و فضاهای باز آموزشی، موجب افزایش انگیزه و بهبود سطح توجه دانش آموزان در طول ساعات تحصیل می گردد. با توجه به اهمیت موضوع، پیشنهاد می شود که در برنامه ریزی های کلان آموزش و پرورش و طراحی مدارس جدید، استانداردهای فضایی بر اساس نیازهای روان شناختی و فیزیولوژیک دانش آموزان بازنگری شود. ایجاد محیطی امن، زیبا و کارآمد بدون شک گامی موثر در جهت تربیت نسل آینده و افزایش بهره وری نظام آموزشی کشور خواهد بود.

کلیدواژه ها:

فضای فیزیکی مدرسه ، تمرکز حواس ، یادگیری ، طراحی آموزشی ، محیط کلاس