بررسی رابطه بین جو عاطفی کلاس و خلاقیت دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل رابطه میان جو عاطفی حاکم بر کلاس های درس و سطح خلاقیت دانش آموزان است. در این مطالعه، جو عاطفی به عنوان مجموعه ای از تعاملات، احساسات و روابط عاطفی میان معلم و دانش آموز و همچنین دانش آموزان با یکدیگر تعریف شده است که می تواند بستر رشد یا توقف خلاقیت را فراهم آورد. با توجه به اهمیت پرورش تفکر خلاق در نظام های آموزشی، این پژوهش به دنبال آن است تا مشخص کند که چگونه عناصری همچون احساس امنیت روانی، حمایت معلم و پذیرش ایده های نو می توانند بر نوآوری دانش آموزان تاثیر بگذارند. روش این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی است و با مرور پیشینه پژوهشی و بررسی نظریات آموزشی، داده های مربوط به ابعاد مختلف جو عاطفی و شاخص های خلاقیت گردآوری شده است. در این راستا، مولفه هایی نظیر آزادی بیان، کاهش اضطراب ارزیابی و ایجاد فضای صمیمی در کلاس، به عنوان متغیرهای کلیدی مورد سنجش قرار گرفته اند. تحلیل های انجام شده نشان می دهد که وجود یک جو عاطفی مثبت و سازنده، همبستگی معناداری با افزایش سطح خلاقیت دانش آموزان دارد و آنان را به ریسک پذیری و ارائه راه حل های نوین ترغیب می کند. یافته های این مطالعه بیانگر آن است که جو عاطفی کلاس نقش تعیین کننده ای در شکوفایی استعدادهای خلاقانه ایفا می کند. کلاس هایی که در آن ها دانش آموزان احساس ارزشمندی و امنیت می کنند، بستری برای تفکر واگرا و ابداع فراهم می آورند. بنابراین، پیشنهاد می شود که مربوان و برنامه ریزان آموزشی با تاکید بر ابعاد عاطفی فرآیند تدریس، نسبت به ایجاد محیطی پویا و مبتنی بر تفاهم اقدام نمایند تا از این طریق، گامی موثر در جهت تحقق اهداف آموزشی و پرورش نسل خلاق برداشته شود.

کلیدواژه ها:

جو عاطفی کلاس ، خلاقیت دانش آموزان ، امنیت روانی ، حمایت معلم ، تفکر واگرا