نقش فناوری های هوشمند در پیشگیری از خستگی روانی معلمان و بهبود کیفیت تدریس

در جهان امروز که نظام های آموزشی با فشارهای فزاینده و چالش های چندبعدی مواجه هستند، خستگی روانی و فرسودگی شغلی معلمان به یکی از موانع جدی در دستیابی به کیفیت مطلوب یادگیری تبدیل شده است. این پژوهش به بررسی تاثیر راهکارهای مبتنی بر فناوری های هوشمند در کاهش فشارهای روانی معلمان و ارتقای اثربخشی فرآیند تدریس می پردازد. در شرایطی که بار کاری معلمان به ویژه در دوران آموزش های ترکیبی به شدت افزایش یافته، فناوری های نوظهور می توانند با تسهیل فرآیندهای تدریس و ارزشیابی، فشارهای روانی را کاهش داده و فضایی پویا برای یادگیری ایجاد کنند.این مطالعه با روش ترکیبی (تحلیل کیفی تجارب معلمان و مطالعه پیمایشی) و با مشارکت ۱۲۰ معلم از ۱۵ مدرسه هوشمند، نشان می دهد که راهکارهای فناورانه از جمله سامانه های مدیریت یادگیری (LMS)، هوش مصنوعی در ارزیابی عملکرد و ابزارهای تولید محتوای آموزشی، از طریق سه مکانیسم مهم به کاهش خستگی و بهبود تدریس کمک می کنند:۱. کاهش بار کاری با خودکارسازی فرآیندهای تکراری مانند تصحیح اوراق و ثبت نمرات۲. افزایش تعامل اثربخش با امکان ارائه محتوای جذاب و چندرسانه ای۳. پشتیبانی تحصیلی از طریق تحلیل داده های یادگیری و ارائه بازخورد شخصی سازی شدهیافته های پژوهش بیانگر آن است که معلمان استفاده کننده از این فناوری ها، کاهش ۴۰ درصدی در سطح استرس شغلی، بهبود ۳۵ درصدی در رضایت از تدریس و افزایش ۳۰ درصدی در مشارکت دانش آموزان را گزارش کرده اند. این نتایج می تواند به سیاست گذاران آموزشی در طراحی محیط های کاری هوشمند و حمایت از سلامت روان معلمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند آموزشی ، سلامت روان معلمان ، کیفیت تدریس ، کاهش خستگی شغلی ، مدرسه هوشمند