مطالعه تطبیقی الگوهای نوین مدیریت مدرسه در ایران و کشورهای پیشرو در آموزش

مدیریت مدرسه به عنوان هسته اصلی تحول و پویایی در نظام آموزشی، نقش حیاتی در کیفیت بخشی به فرآیندهای یاددهی-یادگیری و تحقق اهداف تعلیم و تربیت ایفا می کند. با توجه به چالش های روزافزون جهانی و نیاز به تربیت شهروندانی خلاق و توانمند، الگوهای سنتی مدیریت مدرسه کارایی لازم را ندارند و رویکردهای نوین مدیریتی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف مطالعه تطبیقی الگوهای نوین مدیریت مدرسه در ایران و کشورهای پیشرو در آموزش انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری-کتابخانه ای بوده که با گردآوری و تحلیل اسناد و پژوهش های موجود، به مقایسه تطبیقی رویکردهای مختلف مدیریتی پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که کشورهای پیشرو در آموزش (نظیر فنلاند، سنگاپور و کانادا) بر الگوهایی چون رهبری توزیع شده، تصمیم گیری مبتنی بر داده، خودمختاری مدرسه، توسعه حرفه ای مستمر معلمان، و ایجاد جوامع یادگیری حرفه ای تاکید دارند. در مقابل، نظام مدیریت مدرسه در ایران همچنان با چالش هایی نظیر تمرکزگرایی، بوروکراسی سنگین، کمبود اختیارات مدارس، و ضعف در مکانیزم های توسعه حرفه ای مواجه است. نتیجه گیری حاکی از آن است که ایران برای ارتقای کیفیت مدیریت مدارس خود نیازمند بازنگری اساسی در ساختارها، قوانین و فرهنگ سازمانی است و پیشنهاداتی از جمله تمرکززدایی، توانمندسازی مدیران، ترویج رهبری آموزشی، و استفاده از فناوری های نوین برای بهبود عملکرد مدارس ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، الگوهای نوین مدیریت ، آموزش و پرورش ، رهبری آموزشی ، تمرکززدایی ، مطالعه تطبیقی.