تبیین پرسشگری در قرآن کریم با تبیین ضرورت آن

توجه به نقش قرآن کریم در زندگی بشر و تاثیر شگرف آن در هدایت انسان نشانگر آن است که علاوه بر اثربخشی محتوا ،روش های به کار گرفته در آن نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است.یکی از روش هایی که در قرآن بسیار مشاهده می شود؛روش پرسشگری است، که نشاندهنده ی اهمیت این موضوع در قرآن کریم است.پ ژوهش حاضر جز تحقیقات کیفی می باشد و با روش های توصیفی-تحلیلی ،تحلیل مضمون وروش استنتاجی به تبیین پرسشگری در قرآن کریم پرداخته است. با بررسی روش پرسشگری در قران کریم و بررسی ادات پرسشگری در آیات مختلف قرآن کریم و تبیین موضوعات کلی پرسشگری در قرآن کریم و کارکردهای پرسشگری در زمینه های مختلف،ضرورت پرسشگری آشکار شد.روش پرسشگری در ۹۶ سوره ی قرآن کریم استفاده شده است،این موضوع نشاندهنده ی اهمیت و ضرورت روش پرسشگری در قرآن کریم می باشد.پرسشگری در همه ی ابعاد در قرآن کریم مشاهده می شود،از جمله آنها:پرسشگری خداوند از انسان ها و مومنان،پرسشگری فرشتگان از خدا،پرسشگری مشرکان از پیامبران و خداوند،پرسشگری متقابل مردم و پیامبران،پرسشگری خداوند از پیامبران،پرسشگری پیامبران از خداوند و فرشتگان و.... از جهتی پرسشگری به شکل های مختلفی در آیه های قرآن کریم قابل مشاهده است. در مواقعی هدف انذار،آگاهی بخشی،در برخی مواقع هدف دعوت به تامل در زندگی، هدایت، دوری از گمراهی،پی بردن به قدرت خداوند و...می باشد. آنچه روشن است قرآن کریم روش پرسشگری را مناسب تر از سخن گفتن دانسته است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: پرسش ، پرسشگری ، قرآن کریم ، یاددهی-یادگیری