تحلیل تاثیر سیستم های هوش مصنوعی بر توسعه هوش اخلاقی در یادگیرندگان در مدارس

امروزه با گسترش فناوری های هوشمند در محیط های آموزشی، نقش سیستم های هوش مصنوعی در پرورش هوش اخلاقی دانش آموزان به موضوعی حیاتی تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل عمیق تاثیرات نظام مند فناوری های هوش محور بر رشد قضاوت اخلاقی و تصمیم گیری های ارزش بنیاد یادگیرندگان انجام شده است. در شرایطی که نظام های آموزشی سنتی به تنهایی قادر به پاسخگویی به چالش های اخلاقی عصر دیجیتال نیستند، هوش مصنوعی این ظرفیت را دارد که از طریق مکانیسم های نوآورانه، هوش اخلاقی را در سه سطح شناختی، عاطفی و رفتاری تقویت کند.مطالعه حاضر با روش ترکیبی (تحلیل محتوای کیفی و پژوهش میدانی کمی) و با نمونه گیری از ۲۵ مدرسه هوشمند، نشان می دهد که سیستم های هوش مصنوعی از طریق پنج راهکار اصلی به توسعه هوش اخلاقی کمک می کنند: ۱) شبیه سازی موقعیت های اخلاق محور با قابلیت بازخورد فوری، ۲) تحلیل الگوهای رفتاری و ارائه توصیه های شخصی سازی شده، ۳) طراحی بازی های جدی مبتنی بر چالش های اخلاقی واقع گرایانه، ۴) ایجاد محیط های یادگیری تعاملی با سناریوهای چندفرهنگی، و ۵) پایش مستمر رشد اخلاقی با معیارهای علمی.نتایج نشان می دهد دانش آموزانی که از این سیستم ها استفاده کرده اند، بهبود ۳۵ درصدی در مهارت های استدلال اخلاقی، افزایش ۲۸ درصدی در حساسیت اخلاقی، و رشد ۴۰ درصدی در رفتارهای اخلاق مدارانه از خود نشان داده اند. با این حال، چالش هایی مانند سوگیری های الگوریتمی، مسائل حریم خصوصی، و نیاز به نظارت انسانی همچنان نیازمند توجه خاص هستند.این پژوهش پیشنهاد می کند که ادغام هوشمندانه فناوری سنتی می تواند الگویی کارآمد برای تربیت شهروندانی با هوش اخلاقی توسعه یافته در عصر دیجیتال ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، توسعه هوش اخلاقی ، یادگیرندگان دیجیتال ، تربیت ارزش محور ، فناوری های پرورشی