تحلیل نقش سبک های یادگیری دانش آموز محور بر کاهش افت تحصیلی

هدف پژوهش حاضر تحلیل نقش سبک های یادگیری دانش آموزمحور در کاهش افت تحصیلی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری بود و با بررسی و تحلیل نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه افت تحصیلی، سبک های یادگیری و رویکردهای آموزشی دانش آموزمحور انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که افت تحصیلی پدیده ای چندبعدی است و عوامل خانوادگی، اجتماعی و آموزشی در بروز آن نقش دارند. نتایج حاکی از آن بود که روش های تدریس سنتی و معلم محور، به دلیل بی توجهی به تفاوت های فردی، می توانند افت تحصیلی را تشدید کنند. در مقابل، سبک های یادگیری دانش آموزمحور با افزایش مشارکت فعال، انگیزش درونی و خودتنظیمی یادگیری، نقش موثری در بهبود عملکرد تحصیلی دارند. همچنین اجرای برنامه های آموزشی دانش آموزمحور، حتی در شرایط نامطلوب خانوادگی و اجتماعی، توانسته است اثرات منفی افت تحصیلی را کاهش دهد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که بازنگری در رویکردهای آموزشی و حرکت به سمت آموزش های دانش آموزمحور، می تواند به عنوان راهکاری موثر برای کاهش افت تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری در نظام آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، سبک های یادگیری ، آموزش دانش آموزمحور ، انگیزش تحصیلی