نقش معلم در پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان

افت تحصیلی یکی از چالش های مزمن نظام های آموزشی است که نه تنها منجر به هدررفت سرمایه های مادی و انسانی می شود، بلکه پیامدهای روان شناختی و اجتماعی جبران ناپذیری برای دانش آموزان به همراه دارد. در حالی که عوامل متعددی از جمله شرایط خانوادگی، هوش و وضعیت اقتصادی در این پدیده دخیل هستند، پژوهش های اخیر بر نقش محوری «معلم» به عنوان مهم ترین عامل درون مدرسه ای در پیشگیری و کاهش افت تحصیلی تاکید دارند. مقاله حاضر با هدف تبیین نقش های چندگانه معلم در این فرآیند، به بررسی راهکارهای عملیاتی و مبانی نظری مداخلات معلم محور می پردازد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی و با استناد به منابع بومی، هشت حوزه کلیدی شامل: تشخیص زودهنگام و سبب شناسی، مدیریت متغیرهای روان شناختی و انگیزشی، به کارگیری پداگوژی های فعال و متمایز، خلق اتمسفر روانی-اجتماعی مثبت، اصلاح شیوه های ارزشیابی و بازخورد، شناسایی و مدیریت ناتوانی های یادگیری پنهان، جلب مشارکت موثر خانواده و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی را مورد واکاوی قرار می دهد. نتایج نشان می دهد که گذار از نقش سنتی «انتقال دهنده دانش» به نقش های نوین «تسهیل گر»، «درمانگر آموزشی» و «مدیر یادگیری»، شرط لازم برای موفقیت معلمان در کاهش نرخ شکست تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: افت تحصیلی ، انگیزش پیشرفت ، راهبردهای تدریس ، ارزشیابی تکوینی ، ناتوانی های یادگیری ، تعامل خانه و مدرسه ، مدیریت کلاس.