آموزش معکوس؛ تحولی در نقش معلم و دانش آموز

آموزش معکوس یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری است که در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی را به خود جلب کرده است. این الگو با جابه جایی محل ارائه محتوای آموزشی و فعالیت های تعمیقی، ساختار سنتی کلاس درس را دگرگون می کند. در آموزش معکوس، دانش آموز پیش از حضور در کلاس با محتوای آموزشی آشنا می شود و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، حل مسئله، بحث گروهی و یادگیری عمیق اختصاص می یابد. هدف این مقاله، تبیین مفهوم آموزش معکوس و بررسی تاثیر آن بر تحول نقش معلم و دانش آموز است. در این نوشتار تلاش شده است با اتکا بر منابع فارسی و پژوهش های انجام شده، ابعاد مختلف این رویکرد، مزایا، چالش ها و الزامات اجرایی آن در نظام آموزشی مورد تحلیل قرار گیرد. نتایج مطالعات نشان می دهد که آموزش معکوس می تواند به افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، ارتقای تفکر انتقادی و تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری منجر شود (حسینی، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش معکوس ، یادگیری فعال ، نقش معلم ، نقش دانش آموز ، فناوری آموزشی ، کلاس درس نوین