تاثیر فضای یادگیری انعطاف پذیر بر خلاقیت ذهنی دانش آموزان

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی از رویکردهای معلم محور و حافظه مدار به سمت رویکردهای دانش آموز محور، اکتشافی و خلاقیت محور تغییر جهت داده اند. یکی از ارکان اصلی تحقق این اهداف، محیط کالبدی و معماری فضاهای آموزشی است. پژوهش حاضر به بررسی عمیق تاثیر فضاهای یادگیری انعطاف پذیر بر پرورش و ارتقای خلاقیت ذهنی دانش آموزان می پردازد. فضای انعطاف پذیر با قابلیت تغییرپذیری، چندعملکردی بودن و تحریک حس کنجکاوی، بستر مناسبی را برای تفکر واگرا فراهم می آورد. این مقاله با تکیه بر مبانی روانشناسی محیط و نظریه های یادگیری ساخت گرا، نشان می دهد که مولفه هایی نظیر چیدمان متغیر، نورپردازی پویا، ادغام فناوری و فضاهای تعاملی چگونه بر شاخص های خلاقیت (سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط) اثر می گذارند. نتایج حاصل از تحلیل ادبیات موضوع و انطباق با پژوهش های بومی نشان می دهد که محیط های خشک و سنتی مانعی برای بروز خلاقیت بوده، در حالی که فضاهای سیال با اعطای حق انتخاب و کنترل به دانش آموز، امنیت روانی لازم برای ریسک پذیری و نوآوری را ایجاد می کنند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: فضای یادگیری انعطاف پذیر ، خلاقیت ذهنی ، معماری مدارس ، روانشناسی محیط ، آموزش نوین ، تفکر واگرا.