آموزش احساسی ، هوش مصنوعی، تلفیق عاطفه و فناوری نوین در یادگیری

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی به سرعت در حال تغییر هستند و گذار از آموزش سنتی معلم محور به سمت یادگیری هوشمند و شخصی سازی شده، نیازمند ابزارهایی فراتر از انتقال صرف اطلاعات است. یکی از مهم ترین تحولات در این عرصه، ظهور «رایانش عاطفی» یا «هویش مصنوعی احساسی» است. این مقاله به بررسی عمیق تلفیق عاطفه و فناوری های نوین در فرآیند یادگیری می پردازد. هدف اصلی، واکاوی نقش هوش مصنوعی در تشخیص، تحلیل و پاسخگویی به حالات هیجانی فراگیران و تاثیر آن بر بازدهی آموزشی است. در این پژوهش، مبانی عصب شناختی یادگیری عاطفی، ابزارهای تکنولوژیک نظیر تشخیص چهره و پردازش زبان طبیعی، کاربردهای عملی در سیستم های آموزشی هوشمند، چالش های اخلاقی و فنی، و همچنین بومی سازی این فناوری در بستر آموزشی ایران مورد بحث قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که نادیده گرفتن مولفه احساس در سیستم های آموزشی هوشمند، منجر به کاهش انگیزه و افزایش بار شناختی می شود، در حالی که تلفیق صحیح آن می تواند انقلابی در یادگیری عمیق ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، رایانش عاطفی ، یادگیری الکترونیکی ، روانشناسی تربیتی ، سیستم های آموزشی هوشمند ، فناوری آموزشی ، تعامل انسان و رایانه.