آینده آموزش: تلفیق روش های سنتی و نوین در تدریس/

تحولات شگرف در عرصه فناوری و تغییرات بنیادین در سبک زندگی و نیازهای نسل جدید، بازنگری در سیستم های آموزشی را اجتناب ناپذیر کرده است. آموزش، دیگر نمی تواند صرفا بر پایه ی انتقال یک سویه ی دانش از معلم به دانش آموز استوار باشد و از سوی دیگر، رها کردن کامل روش های سنتی و غرق شدن در دنیای دیجیتال بدون زیرساخت های پداگوژیک نیز خطرات خود را دارد. این مقاله با هدف تبیین ضرورت تلفیق (Integration) روش های سنتی و نوین تدریس تدوین شده است. در این پژوهش، ضمن بررسی نقاط قوت و ضعف هر یک از رویکردهای سنتی و مدرن، به چگونگی ترکیب هم افزای این دو برای خلق محیطی پویا، تعاملی و اثربخش پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهند که مدل های ترکیبی یا هیبریدی، با بهره گیری از انضباط و ساختار کلاس های سنتی و انعطاف پذیری و جذابیت ابزارهای نوین، می توانند یادگیری عمیق تری را رقم بزنند. در این راستا به نظرات اندیشمندان و پژوهشگران ایرانی در حوزه علوم تربیتی نیز استناد شده است تا بومی سازی این مفاهیم در بستر نظام آموزشی ایران مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:آموزش تلفیقی ، پداگوژی نوین ، روش های تدریس سنتی ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری معکوس ، نظام آموزشی ایران ، هوش مصنوعی در آموزش.