تاثیر یادگیری اجتماعی-هیجانی در عملکرد تحصیلی در مدارس امروز

در چشم انداز آموزشی قرن بیست و یکم، تمرکز صرف بر مهارت های شناختی و نمرات خام امتحانی، جای خود را به رویکردی کل نگر داده است که در آن، بهزیستی روانی و مهارت های ارتباطی نقشی هم سنگ با هوش بهر (IQ) ایفا می کنند. یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) به فرآیندی اطلاق می شود که طی آن کودکان و بزرگسالان دانش، نگرش ها و مهارت های لازم برای درک و مدیریت هیجانات، تعیین و دستیابی به اهداف مثبت، احساس و نشان دادن همدلی با دیگران، برقراری و حفظ روابط مثبت و اتخاذ تصمیمات مسئولانه را کسب می کنند. هدف اصلی این مقاله، بررسی عمیق تاثیر آموزش این مهارت ها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس امروزی است. با توجه به پیچیدگی های جهان مدرن، افزایش اضطراب در میان نوجوانان و تغییرات ساختاری در نظام های آموزشی، SEL به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند برای موفقیت تحصیلی مطرح شده است. این مقاله با بررسی ادبیات پژوهشی و استناد به منابع بومی ایران، نشان می دهد که چگونه مهارت های اجتماعی-هیجانی از طریق مکانیسم هایی نظیر بهبود جو کلاس، تقویت کارکردهای اجرایی مغز، و افزایش انگیزش درونی، مستقیما بر نمرات و یادگیری عمیق تاثیر می گذارند. نتایج حاکی از آن است که مدارس ایران نیازمند ادغام سیستماتیک این آموزش ها در برنامه درسی رسمی و پنهان خود هستند تا دانش آموزانی توانمند، تاب آور و موفق تربیت کنند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری اجتماعی-هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، مدارس ایران ، بهزیستی روانشناختی ، جو مدرسه ، تنظیم هیجان ، موفقیت تحصیلی.