ارتباط موثر معلم و دانش آموز به عنوان پایه کلاس داری موفق در مقطع ابتدایی

ارتباط موثر میان معلم و دانش آموز، سنگ بنای اساسی ایجاد محیط یادگیری بهینه و کلاس داری موفق در مقطع حساس ابتدایی محسوب می شود. این رابطه کیفی، فراتر از انتقال یک طرفه معلومات، بستری امن، قابل اعتماد و حمایتی فراهم می آورد که رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را تسهیل می نماید. مقاله حاضر با روش مروری-تحلیلی و با هدف تبیین ابعاد، راهبردها و چالش های این ارتباط شکل گیرنده است. یافته ها حاکی از آن است که ارتباط موثر، متکی بر مولفه های متعددی از جمله مهارت های ارتباط کلامی و غیرکلامی هدفمند، گوش دادن فعال، احترام متقابل و همدلی است. برقراری چنین ارتباطی مستقیما بر موفقیت معلم در مدیریت کلاس تاثیر گذاشته، از طریق کاهش رفتارهای چالشی و جلب همکاری داوطلبانه دانش آموزان، فرآیند یاددهی-یادگیری را کارآمدتر می سازد. همچنین، این ارتباط نقش انکارناپذیری در تقویت حس تعلق، عزت نفس و انگیزش درونی فراگیران ایفا می کند. با این حال، عواملی همچون تراکم بالای کلاس، کمبود زمان، فشار برنامه های درسی و در برخی موارد، کم توجهی به آموزش مهارت های ارتباطی در فرآیند تربیت معلم، به عنوان چالش های پیش روی تحقق این رابطه مطلوب شناسایی شده اند. در نتیجه گیری تاکید می شود که توجه نظام مند به تقویت رابطه معلم-دانش آموز، نه یک امر فرعی، که ضرورتی بنیادین در آموزش ابتدایی است و سرمایه گذاری در این حوزه، بازدهی بالایی در تحقق اهداف تربیتی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

ارتباط موثر ، کلاس داری موفق ، مدیریت کلاس ، یاددهی-یادگیری ، رشد هیجانی-اجتماعی.