باز طراحی مدرسه در عصر یادگیری دیجیتال

تحولات شتابان فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازطراحی مدرسه را به عنوان یک نهاد یادگیرنده و پویا بیش از پیش آشکار کرده است. مدرسه در عصر یادگیری دیجیتال دیگر صرفا مکانی برای انتقال دانش نیست، بلکه به محیطی تعاملی، انعطاف پذیر و یادگیرنده محور تبدیل شده است که در آن فناوری نقش تسهیل گر فرایند یادگیری را ایفا می کند. بازطراحی مدرسه در این عصر مستلزم بازنگری در اهداف آموزشی، برنامه های درسی، فضاهای یادگیری، نقش معلم و شیوه های ارزشیابی است تا بتوان پاسخگوی نیازهای شناختی، مهارتی و اجتماعی دانش آموزان در دنیای دیجیتال بود.پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد بازطراحی مدرسه در عصر یادگیری دیجیتال و بررسی پیامدهای آن بر کیفیت یاددهی–یادگیری انجام می شود. این مطالعه بر آن است تا با تمرکز بر مولفه هایی همچون ادغام معنادار فناوری در آموزش، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری، و تقویت مهارت های قرن بیست ویکم در دانش آموزان، چارچوبی مفهومی برای بازطراحی مدرسه ارائه دهد. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی علمی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان فراهم آورد تا در مسیر تحول مدرسه و هم سویی آن با الزامات عصر دیجیتال گام بردارند.

کلیدواژه ها:

بازطراحی مدرسه ، یادگیری دیجیتال ، مدرسه هوشمند ، فناوری آموزشی ، یادگیری دانش آموزمحور ، مهارت های قرن بیست ویکم