شناسایی انواع سیستم های خودران و بررسی کاربرد آن ها در بخش‎های مختلف مدیریت آماد و زنجیره تامین نظامی

پژوهش حاضر با هدف بررسی انواع سیستم های خودران و کاربردهای آن ها در مدیریت آماد و زنجیره ی تامین نظامی انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، ترکیبی (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، از روش تحلیل محتوای منابع داخلی و خارجی و مصاحبه با خبرگان استفاده شده و در بخش کمی، با گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه و تحلیل آن ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS، یافته ها مورد بررسی قرار گرفته اند. جامعه ی آماری این پژوهش شامل اساتید و کارشناسان حوزه آماد و پشتیبانی است که با توجه به محدود بودن جامعه آماری، از روش تمام شماری استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که انواع مختلف وسایل نقلیه ی خودران، از جمله خودروهای خودران، ربات های حمل بار، ربات های امداد و نجات، پهپادها، قایق های خودران و زیردریایی های بدون سرنشین، در بخش های مختلف آماد و لجستیک نظامی کاربرد دارند. این وسایل می توانند در جابه جایی اقلام، نظارت و امنیت کاروان های نظامی، شناسایی تهدیدات، تامین مایحتاج نیروها، عملیات امدادرسانی و کنترل موجودی در انبارها نقش موثری ایفا کنند. علاوه بر این، یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از این فناوری ها می تواند وابستگی به نیروی انسانی را کاهش داده، سرعت و دقت عملیات را افزایش داده و ایمنی ماموریت های لجستیکی را بهبود بخشد. در پایان، سرمایه گذاری در بخش تحقیق و توسعه، سیاست گذاری و ایجاد قوانین مرتبط و برگزاری دوره های آموزشی و توانمندسازی نیروها در زمینه بهره گیری از وسایل نقلیه ی خودران در آماد نظامی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

وسایل بدون سرنشین ، سیستم های خودران ، مدیریت آماد ، زنجیره تامین