بررسی تطبیقی تاثیر مشارکت فعال و احساس تعلق دانش آموزان بر پیشرفت تحصیلی آنها

هدف این پژوهش، بررسی تطبیقی تاثیر دو عامل روان شناختی-اجتماعی کلیدی، یعنی «مشارکت فعال در کلاس» و «احساس تعلق سازمانی (School Belongingness)»، بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. روش تحقیق از نوع شبه آزمایشی با رویکرد مقایسه ای است که شامل دو گروه مداخله (یکی متمرکز بر استراتژی های مشارکت فعال و دیگری بر استراتژی های تقویت تعلق) و یک گروه کنترل می باشد. نتایج حاصل از آزمون های پیشرفت تحصیلی و مقیاس های سنجش تعلق و مشارکت نشان داد که هر دو عامل تاثیر مثبتی بر دستاوردهای تحصیلی دارند. با این حال، تحلیل تطبیقی نشان داد که احساس تعلق در دانش آموزان ابتدایی، به ویژه در حوزه های مربوط به انگیزه درونی و کاهش رفتار ناسازگارانه، تاثیر قوی تر و پایداری بیشتری نسبت به صرفا مشارکت فعال ظاهری داشته است. این یافته ها بر اهمیت ایجاد یک محیط کلاسی امن و پذیرا که نیاز اساسی به تعلق را ارضا کند، تاکید می ورزند.

کلیدواژه ها:

مشارکت فعال ، احساس تعلق ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، روانشناسی تربیتی