تاثیر کم آبیاری بر ویژگی های رویشی و صفات کیفی میوه توت فرنگی

به دلیل افزایش جمعیت، پیامدهای تغییر اقلیم و کمبود منابع آبی، استفاده از روش کم آبیاری بدون کاهش معنی دار عملکرد محصول و حفظ پاره ای خصوصیات کیفی، امری بدیهی می باشد. در این پژوهش با هدف ارزیابی تاثیر کم آبیاری بر روی صفات رویشی و عملکردی و بیوشیمیایی، تحت سامانه آبیاری قطره ای و سیستم کاشت پشته ای دوردیفه، آزمایشی به صورت کرت های خردشده برپایه طرح بلوک های کاملا تصادفی با سه سطح آبیاری براساس درصدهای مختلف تخلیه رطوبتی خاک شامل ( ۰% ، ۳۰% ، ۶۵%) با دو رقم توت فرنگی و سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گریزه واقع در شهرستان سنندج  مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، که اعمال تنش ملایم آبیاری (I۲) باعث کاهش رشد رویشی در بعضی صفات مانند وزن خشک  شاخساره و ریشه، تعداد و وزن خشک طوقه، حجم ریشه و سطح و تعداد برگ، اما معنی دار نگردید. با افزایش شدت تنش (I۳)، رشد رویشی و زایشی گیاه توت فرنگی به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و کاهش یافت. کم ترین میزان سطح برگ (۳۲۲ میلی متر مربع)، تعداد برگ (۲/۲۷ عدد)، وزن خشک شاخساره (۷/۱۷ گرم) و ریشه (۳۸/۴ گرم) و همچنین تعداد میوه (۱/۱۶ عدد) و عملکرد میوه (۶۸ گرم) در شدت تنش ۶۵ درصد مشاهده شد. محتوای قندهای گلوکز و فروکتوز و ساکارز نیز با اعمال تنش کم آبی کاهش نشان دادند، اسیدسیتریک تغییرات خاصی نشان نداد و تغییرات اسکوربیک اسید و مالیک اسید از نظم خاصی برخوردار نبودند. مقایسه میانگین بین دو رقم نشان داد که مقدار عملکرد و تعداد میوه به طور معنی داری کاهش یافت. در مجموع رقم کوئین الیزا در شرایط تنش، مقاومت بیشتری نسبت به رقم پاروس از خود نشان داده و بیشترین مقدار وزن خشک شاخساره، وزن خشک طوقه، حجم ریشه و سطح برگ را از خود نشان داده است.  بر اساس نتایج، به نظر می رسد که کم آبیاری ملایم در کشت های توت فرنگی، به عنوان راهکاری موثر در مصرف کمتر آب  و حفظ قابل قبول عملکرد رویشی و زایشی مطرح است.

کلیدواژه ها:

Strawberry ، Deficit irrigation ، Sugars ، Organic acid ، Yield ، وت فرنگی ، کم آبیاری ، قند ، اسید آلی و عملکرد