بررسی تاثیر آموزش خودمراقبتی بر خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی: مطالعه ای تجربی

مقدمه: سرطان پستان شایع ترین بدخیمی زنان است و شیمی درمانی می تواند خودکارآمدی بیماران را کاهش دهد. آموزش ساختاریافتهی خودمراقبتی به توانمندسازی بیماران برای مدیریت علائم و پایبندی به درمان کمک می کند. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش خودمراقبتی بر خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی انجام شد. روش ها: این مطالعه، شبه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل  است که بر روی ۹۰ زن مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی در زاهدان انجام گرفت. شرکت کنندگان به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه مداخله (۴۵ نفر) و کنترل (۴۵ نفر) قرار گرفتند. گروه مداخله سه جلسه ۴۵ دقیقه ای آموزش خودمراقبتی دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه SUPPH بود که پیش از مداخله و شش هفته پس از آن تکمیل شد. داده ها با آزمون های t زوجی و مستقل با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶تحلیل گردید. یافته ها: پیش از مداخله، میانگین نمرات خودکارآمدی بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (p>۰.۰۵). پس از مداخله، میانگین خودکارآمدی در گروه مداخله از ‎۱۲۴٫۷۳ ± ۱۲٫۰۹ به ‎۱۳۸٫۸۲ ± ۱۱٫۵۴ افزایش یافت (p<۰.۰۰۱)، در حالی که در گروه کنترل از ۱۲۵٫۱۱ ± ۱۲٫۳۴ به ۱۲۵٫۸۸ ± ۱۲٫۵۶تغییر کرد که تغییر قابل توجهی نبود اختلاف بین دو گروه پس از مداخله معنی دار بود (p<۰.۰۰۱). نتیجه گیری: آموزش ساختاریافته خودمراقبتی منجر به بهبود قابل توجه خودکارآمدی زنان مبتلا به سرطان پستان تحت شیمی درمانی شد. ادغام چنین برنامه هایی در مراقبت پرستاری می تواند مشارکت فعال بیماران را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

Breast cancer ، Adjuvant chemotherapy ، Self-care ، Self-efficacy ، Nursing ، سرطان پستان ، شیمی درمانی کمکی ، خودمراقبتی ، خودکارآمدی ، پرستاری