چگونگی بازآفرینی شهری از منظر مدیریت پایدار و اجتماعی

بازآفرینی شهری یکی از مفاهیم بنیادی در مدیریت شهری معاصر است که با هدف احیای فضاهای فرسوده، تقویت پایداری زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان شکل گرفته است. در این مقاله، بازآفرینی شهری از منظر مدیریت پایدار و اجتماعی بررسی می شود تا ارتباط میان سیاست گذاری شهری، عدالت اجتماعی و پایداری مورد تحلیل قرار گیرد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه تجربیات جهانی و مطالعات داخلی انجام شده است و نتایج آن نشان می دهد که موفقیت برنامه های بازآفرینی وابسته به مشارکت مردم، شفافیت تصمیم گیری، و تلفیق ابعاد اجتماعی با رویکردهای زیست محیطی و اقتصادی است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، مدیریت شهری ، پایداری اجتماعی ، توسعه پایدار ، عدالت فضایی