نقش آموزش پرسشگری در ارتقای تفکر انتقادی و یادگیری عمیق در مدارس

تحولات سریع علمی و اجتماعی در قرن بیست ویکم، نظام های آموزشی را به سمت پرورش دانش آموزانی مستقل، خلاق و دارای توانایی تفکر انتقادی سوق داده است. در این میان، مهارت پرسشگری به عنوان یکی از مولفه های بنیادی یادگیری عمیق و تفکر نقادانه، جایگاه ویژه ای در فرایند یاددهی یادگیری دارد. هدف این پژوهش، بررسی اهمیت و نقش آموزش پرسشگری در مدارس و ارائه راهکارهایی برای تقویت این مهارت در دانش آموزان بود. روش تحقیق حاضر کیفی و از نوع اسنادی تاریخی است و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل کتاب ها، مقالات علمی و اسناد آموزشی جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که آموزش نظام مند پرسشگری موجب تقویت تفکر انتقادی، افزایش انگیزش تحصیلی، ارتقای یادگیری عمیق و بهبود مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان می شود. همچنین، نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری و ایجاد فضای امن روانی، برای رشد پرسشگری اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش نشان داد که موانع ساختاری، فرهنگی و آموزشی مانند برنامه های درسی فشرده و ارزشیابی های سنتی، از عوامل محدودکننده آموزش پرسشگری هستند و غلبه بر آن ها نیازمند بازنگری سیاست ها و روش های تدریس است. بر اساس نتایج، پیشنهاد شد که برنامه های درسی انعطاف پذیر، روش های تدریس پرسش محور، دوره های توانمندسازی معلمان و حمایت از فرهنگ مدرسه ای مبتنی بر گفت وگو و پرسش، در راستای نهادینه سازی پرسشگری اجرا شود. این پژوهش می تواند راهنمایی عملی برای سیاست گذاران، مدیران و معلمان مدارس در جهت پرورش دانش آموزانی پرسشگر، خلاق و توانمند باشد

کلیدواژه ها:

آموزش پرسشگری ، تفکر انتقادی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری عمیق ، مدارس.