پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس هوش اخلاقی، خودپنداره تحصیلی و عزت نفس در دانش آموزان دارای والدین فرهنگی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس هوش اخلاقی، خودپنداره تحصیلی و عزت نفس در دانش آموزان دارای والدین فرهنگی انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دارای والدین فرهنگی مقطع متوسطه دوم شهرستان تایباد در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها حجم نمونه بر اساس جدول مورگان ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تاب آوری تحصیلی مارتین (۲۰۰۳)، پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک و کیل (۲۰۰۵)، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی چن و تامپسون (۲۰۰۴) و پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت (۱۹۶۷) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین هوش اخلاقی، خودپنداره تحصیلی و عزت نفس با تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که این سه متغیر توان پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دارای والدین فرهنگی را دارند. یافته ها بر اهمیت توجه به مولفه های روان شناختی فردی در ارتقای تاب آوری تحصیلی و طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره ای هدفمند تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، هوش اخلاقی ، خودپنداره تحصیلی ، عزت نفس.