تاثیر میزان استفاده از شبکه های اجتماعی بر کاهش تمرکز و اعتماد به نفس

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی با کاهش تمرکز و کاهش اعتمادبه نفس دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد بود. روش پژوهش کمی و از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه اعتمادبه نفس ایزنک و پرسش نامه های محقق ساخته سنجش کاهش تمرکز و میزان استفاده از شبکه های اجتماعی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و کاهش تمرکز و نیز کاهش اعتمادبه نفس دانشجویان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که سطح دسترسی به شبکه های اجتماعی نقش تعدیل کننده در رابطه بین میزان استفاده و کاهش تمرکز و کاهش اعتمادبه نفس ایفا می کند. بر اساس یافته ها، توجه به مدیریت الگوهای استفاده و تنظیم سطح دسترسی به شبکه های اجتماعی در محیط های دانشگاهی می تواند در کاهش پیامدهای شناختی و روان شناختی استفاده افراطی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، کاهش تمرکز ، کاهش اعتمادبه نفس ، سطح دسترسی.