توسعه حرفه ای معلمان در عصر دیجیتال: نقش فناوری در تسهیل خودنظم دهی یادگیرندگان

در عصر حاضر، توسعه فناوری های دیجیتال تحولات عمیقی در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. یکی از مهم ترین این تحولات، ظهور محیط های یادگیری دیجیتال است که با فراهم آوردن امکان دسترسی به منابع آموزشی متنوع، تعامل پویا و یادگیری شخصی سازی شده، بستری مناسب برای تقویت مهارت های خودتنظیمی و خودرهبری تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. خودتنظیمی به عنوان توانایی فرد در برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی فرآیند یادگیری، و خودرهبری تحصیلی به عنوان ظرفیت هدایت هدفمند فعالیت های یادگیری، از جمله مهارت های حیاتی در عصر دانایی محور هستند. با این حال، علیرغم ظرفیت های بالای محیط های دیجیتال، چالش های مهمی از جمله نبود انطباق کافی با تفاوت های فردی، کیفیت طراحی محتوای آموزشی و کمبود راهبردهای اثربخش برای بهره گیری از این فناوری ها وجود دارد. این مسائل باعث می شود تا به رغم دسترسی گسترده به ابزارهای دیجیتال، تحقق یادگیری موثر و پایدار با دشواری همراه باشد. بنابراین، بررسی نقش محیط های یادگیری دیجیتال در تقویت خودتنظیمی و خودرهبری تحصیلی ضرورتی انکارناپذیر است که می تواند به سیاست گذاران، معلمان و طراحان آموزشی در ایجاد نظام های یادگیری کارآمدتر کمک کند. این پژوهش با روشن کردن ابعاد مختلف این موضوع، درصدد است تا چارچوبی جامع برای بهینه سازی استفاده از فناوری های دیجیتال در راستای پرورش یادگیرندگان مستقل و خودرهبر ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری دیجیتال ، خودتنظیمی تحصیلی ، خودرهبری ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده