مدلسازی معادلات ساختاری عدم تحمل بلاتکلیفی، سایبرکندریا و نشانه های وسواس فکری عملی: نقش میانجی اضطراب سلامت و نشخوار فکری

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای نشخوار فکری و اضطراب سلامت در رابطه بین عدم تحمل بلاتکلیفی و دو پیامد آسیب شناختی یعنی سایبرکندریا و نشانه های وسواس فکری-عملی بود. پژوهش در چارچوب مدل های شناختی-هیجانی انجام شد که بر نقش باورها و سبک های پردازش ناسازگار در بروز اختلال های مرتبط با سلامت تاکید دارند. روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های تبریز بودند. شرکت کنندگان ۴۱۴ نفر بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش نامه های مربوط به عدم تحمل بلاتکلیفی، نشخوار فکری، اضطراب سلامت، سایبرکندریا و وسواس فکری - عملی را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که مدل ساختاری پژوهش از برازش خیلی خوبی برخوردار است (CFI= ۰.۹۴، TLI= ۰.۹۲، RMSEA= ۰.۰۸). یافته ها نشان داد که عدم تحمل بلاتکلیفی به طور غیرمستقیم از طریق افزایش نشخوار فکری و اضطراب سلامت با سطوح بالاتری از سایبرکندریا و نشانه های وسواس فکری عملی مرتبط است. این نتایج بر اهمیت سبک های شناختی ناسازگار و راهبردهای تنظیم هیجان در درک و پیشگیری از مشکلات روان شناختی مرتبط با سلامت تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

سایبرکندریا ، وسواس فکری عملی ، نشخوار فکری ، اضطراب سلامت ، عدم تحمل بلاتکلیفی