تاثیر تمرینات زنجیره حرکتی کتف بر عملکرد، ریتم اسکاپولوهومرال و حس وضعیت مفصل شانه در ژیمناستیک کاران مبتلا به دیسکینزی کتف

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات زنجیره حرکتی کتف بر عملکرد، ریتم اسکاپولوهومرال و حس وضعیت مفصل شانه در ژیمناستیک کاران مبتلا به دیسکینزی کتف بود. تعداد ۳۰ ژیمناستیک کار مبتلا به دیسکینزی کتف به صورت تصادفی ساده در دو گروه تجربی (۱۵ نفر با میانگین سنی ۹۵/۲±۲/۱۱ سال) و کنترل (۱۵ نفر با میانگین سنی ۵۶/۳±۴/۱۱ سال) قرار گرفتند. برای ارزیابی اختلال حرکت کتف از آزمون دیسکینزی کتف و لغزش جانبی کتف کیبلر، به منظور اندازه­گیری ریتم اسکاپولوهومرال از گونیامتر، برای ارزیابی حس وضعیت مفصل شانه از روش عکس برداری (۴۵ و ۸۰ درجه) و به منظور ارزیابی عملکرد شانه از آزمون YBT-UQ استفاده شد. سپس گروه تجربی به مدت هشت هفته در تمرینات زنجیره حرکتی کتف شرکت کردند و مجددا آزمون های اولیه دو گروه اجرا و نتایج ثبت شد و داده ها با استفاده آزمون t جفت شده (برای تغییرات درون گروهی) و آنکووا (برای تفاوت های بین گروهی) در سطح ۰۵/۰P≤ تحلیل شدند. نتایج نشان داد، بین عملکرد مفصل شانه، ریتم اسکاپولوهومرال و حس وضعیت مفصل شانه در زوایای ۴۰ و ۸۰ درجه در پس آزمون در دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰۰۱/۰P=). همچنین اختلاف معناداری بین عملکرد مفصل شانه، ریتم اسکاپولوهومرال و حس وضعیت مفصل شانه در زوایای ۴۰ و ۸۰ درجه در پیش آزمون و پس آزمون گروه تجربی وجود داشت؛ در حالی که در گروه کنترل این تفاوت معنادار نبود. با توجه به یافته های پژوهش به نظر می رسد که تمرینات زنجیره حرکتی کتف برای ژیمناست­کاران مبتلا به دیسکینزی کتف موجب بهبود عملکرد شانه، ریتم اسکاپولوهومرال و حس وضعیت مفصل شانه می شود؛ بنابراین به عنوان تمریناتی سودمند می­توان آن را به متخصصان توان بخشی، مربیان و ژیمناست­کاران توصیه کرد.

کلیدواژه ها:

عملکرد شانه ، ریتم اسکاپولوهومرال ، حس وضعیت ، دیسکینزی کتف ، ژیمناست