اثر درجه رقت بر چسبندگی و پیوستگی اتصال لایه روکش ER۲۲۰۹ بر روی فولاد ریختگی AISI ۱۰۳۰
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWSTI-11-2_011
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در تحقیق حاضر نمونه های تهیه شده از جنس فولاد ریختگی AISI ۱۰۳۰ ، با دماهای پیشگرم متفاوت با استفاده از مفتول فولاد زنگ نزن دو فازی ER۲۲۰۹ توسط روش جوشکاری قوسی گاز تنگستن (GTAW) با تعداد پاسهای مختلف ، روکش کاری شدند. درجه رقت نمونه های روکش کاری شده با تعداد پاسهای مختلف و دماهای پیشگرم متفاوت محاسبه شد و سپس تاثیر آن بر چسبندگی و پیوستگی اتصال جوش لایه روکش ER۲۲۰۹ بر روی فولاد ریختگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش تعداد پاس های روکش درجه رقت در نمونه ها کاهش می یابد. همچنین افزایش دمای پیشگرم نیز منجر به افزایش درجه رقت می شود. همچنین نمونه سه پاس روکش کاری شده با دمای پیشگرم ۱۰۰ درجه سانتی گراد بیشترین درجه رقت را دارا می باشد. نتایج آزمایش خمش نشان داد که با افزایش تعداد پاس های روکش ، زاویه خمش افزایش می یابد. نتایج بررسی ماکروسکوپی ساختار ، پیوستگی را بطور کامل در فصل مشترک لایه روکش با فلز پایه تایید نمود. بررسی فازی و تغییرات ساختاری نیز نشان داد که فلز پایه دارای ساختار ۸۰ درصد حجمی فریت -۲۰ درصد حجمی پرلیت ، منطقه HAZ دارای ساختار فریتی- پرلیتی دگرگون شده با همان درصد حجمی و نمونه های روکش کاری شده در پاس نهایی ، ساختار آستنیتی – فریتی با درصد حجمی فریت بین ۱۰ تا ۲۰ درصد را از خود نشان دادند. نتایج ریز سختی مشخص نمود که نمونه دو پاس جوشکاری شده ( با دمای پیشگرم ۲۰۰ درجه سانتی گراد ) بیشترین میزان سختی را به مقدار ۳۵۵ ویکرز دارد.
کلیدواژه ها:
AISI ۱۰۳۰ Cast Steel ، Number of Passes ، ER۲۲۰۹ Clad layer ، Adhesion ، Continuity. ، فولاد ریختگی AISI ۱۰۳۰ ، تعداد پاس ها ، لایه روکش ER۲۲۰۹ ، چسبندگی ، پیوستگی.
نویسندگان
مرتضی لطفی
Department of Materials Engineering, Ka.C., Islamic Azad University, Karaj, Iran.
حامد ثابت
Department of Materials Engineering, Ka.C., Islamic Azad University, Karaj, Iran.
بنفشه کاربخش راوری
Department of Materials Engineering, Ka.C., Islamic Azad University, Karaj, Iran.
غلامرضا فغانی
Materials Department, Mechanical Faculty, Khatam-Ol-Anbia (PBU) University, Tehran, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
