تحول نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری/

در عصر انفجار اطلاعات و فناوری های دیجیتال، مدل سنتی آموزش که در آن معلم تنها منبع دانش و دانش آموز دریافت کننده ای منفعل بود، کارآمدی خود را از دست داده است. این مقاله به بررسی گذار پارادایمی نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر یادگیری» می پردازد. تسهیل گری فرآیندی است که در آن معلم با ایجاد محیطی غنی، حمایتی و تعاملی، دانش آموزان را در ساخت فعالانه دانش یاری می کند. این پژوهش با تکیه بر نظریه های سازنده گرایی و یادگیری اجتماعی، ابعاد مختلف این تغییر نقش را در هفت بخش تحلیل می کند. این ابعاد شامل تغییر در روش های تدریس، بازتعریف رابطه قدرت در کلاس، استفاده از فناوری، و تغییر شیوه های ارزشیابی است. نتایج نشان می دهد که تسهیل گری نیازمند مهارت های جدیدی همچون هوش هیجانی بالا، توانایی طراحی محیط های یادگیری پیچیده و مدیریت پویای کلاس است. همچنین چالش های اجرایی این رویکرد در نظام آموزشی ایران و راهکارهای غلبه بر آن ها مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تسهیل گر یادگیری ، نقش معلم ، سازنده گرایی ، آموزش مدرن ، یادگیری فعال ، تعامل کلاسی ، توانمندسازی دانش آموز.