زیست پالایی فنی خاکهای آلوده به نفت

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 10

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ESTJ-27-6_008

تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404

چکیده مقاله:

زمینه و هدف :آلاینده های نفتی در خاک به عنوان یکی از مشکلات جدی در حوزه محیط زیست مطرح است. انتشار نفت به خاک می تواند باعث تخریب ساختار خاکی، کاهش بیولوژیکی، اختلال در فرآیندهای طبیعی مانند دگرگونی میکروبی و تخریب گیاهان شود. بنابراین، تلاش برای کاهش و حذف آلاینده های نفتی از خاک یک امر ضروری و اهمیت دار است. بیوچار به دلیل ساختار غنی از کربن و ارتباطات آلی-آلی داخلی خود، به عنوان یک جاذب طبیعی در حوزه حذف آلاینده های نفتی مورد استفاده قرار می گیرد. مهمترین اهداف این پژوهش استفاده از تیمار اصلاح کننده ی بیوچار و ارزیابی اثربخشی آن بر روی حذف آلودگی نفتی در خاک بود.

روش بررسی: آزمایش با گلدان های پر شده با ۵۰۰ گرم خاک آلوده به هیدروکربن های نفتی (TPH) انجام شد و اثر سطوح مختلف افزودن اصلاح کننده های بیوچار کاه و کلش گندم بر کاهش آلوگی نفتی خاک بررسی شد. سه تیمار خاک بدون افزودن بیوچار به عنوان شاهد، بیوچار با نسبت وزنی به وزن ۳ درصد و بیوچار با نسبت وزنی به وزن ۵ درصد در سه تکرار انجام شد و در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی ۶۰ درصد مدت ۶۰ روز داخل انکاباسیون قرار گرفتند. آب دیونیزه شده هر دو روز یکبار اضافه شد تا رطوبت در ۷۰ درصد حداکثر ظرفیت نگهداری آب حفظ شود و تنفس میکروبی و TPHs، هر ۱۰ روز یکبار اندازه گیری شد.

یافته ها: نتایج نشان داد مقادیر حذف TPHs پس از ۶۰ روز انکاباسیون ۱/۹، ۱۰/۵ و ۱۵/۵ (g/kg) به ترتیب در تیمارهای شاهد، سه درصد وزنی و پنج درصد وزنی بیوچار، بود. اسیدیته خاک در تیمار سه درصد وزنی و پنج درصد وزنی بیوچار پس از ۶۰ روز از آزمایش به ترتیب ۷/۰۲ و ۶/۸۳ بود که نسبت به نمونه قبل از آزمایش کاهش یافت. همچنین مقدار ماده آلی خاک با اضافه کردن پنج درصد بیوچار پس از ۶۰ روز آزمایش به کمترین مقدار ۷/۹۹ (g/kg) رسید. هدایت الکتریکی خاک برای هر دوتیمار نسبت به نمونه قبل از آزمایش افزایش اندک داشت. میزان تنفس میکروبی خاک در دو تیمار سه درصد وزنی و پنج درصد وزنی بیوچار نسبت به نمونه شاهد به تدریج افزایش یافت، و سپس پس از ۴۰ روز انکاباسیون کاهش یافت.

بحث و نتیجه گیری: افزایش تدریجی تنفس میکروبی خاک در تیمار پنج درصد وزنی بیوچار بیشتر از تیمار سه درصد وزنی بیوچار بود. مقدار مواد آلی، و تنفس میکروبی نشان داد که بیوچار نه تنها خاک را بارور می کند و خواص فیزیکوشیمیایی خاک را تنظیم می کند، بلکه یک محیط بافر مفید برای باکتری ها می تواند فراهم می کند. اثر تحریک زیستی مطالعه حاضر پتانسیل بیوچار در کاهشTPHs را برجسته می کند تا پتانسیل آن را برای اثربخشی اصلاح بیشتر افزایش دهد.

نویسندگان

نسرین قرهی

دانشیار، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهر کرد، شهر کرد، ایران

رسول زمانی

دانشیار، گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهر کرد، شهر کرد، ایران