تاثیر تعاملی انتقاد از عملکرد و برانگیختن همدلی بر رفتار حمایتی شهروندان نسبت به پرستاران بخش دولتی

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 2

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_HMSR-16-4_006

تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: کیفیت تعامل میان شهروندان و کادر درمان یکی از عوامل کلیدی موثر در کیفیت مراقبت و سلامت روان پرستاران است. این پژوهش با هدف بررسی آزمایشگاهی عوامل اثرگذار بر رفتار حمایتی شهروندان زنجانی از پرستاران بیمارستان های دولتی انجام شد و به طور خاص، تاثیر برانگیختن همدلی، انتقاد از عملکرد، اثر متقابل آن ها و نقش تعدیل گر سن را مورد تحلیل قرار داد.

روش : این پژوهش، یک مطالعه آزمایشی آنلاین با طرح فاکتوریل بین گروهی ۲×۲ بود. جامعه آماری کلیه شهروندان بالای ۱۸ سال ساکن شهر زنجان (با حجم تقریبی ۳۶۹٬۳۰۰ نفر) را در بر می گرفت. حجم نمونه اولیه با استفاده از فرمول کوکران ۴۵۰ نفر محاسبه شد و پس از حذف موارد ناقص، داده های ۴۰۴ شرکت کننده که به روش نمونه گیری طبقه ای در دسترس انتخاب شده بودند، تحلیل گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه آنلاین محقق ساخته بود و تحلیل ها با استفاده از رگرسیون لجستیک و مدل خطی تعمیم یافته در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام گرفت.

یافته ها: نتایج نشان داد که برانگیختن همدلی به تنهایی تاثیر معناداری بر افزایش رفتار حمایتی شهروندان نداشت(p=۰.۶۸۷). در مقابل و برخلاف انتظار، انتقاد مستقیم از عملکرد پرستاران به طور معناداری احتمال بروز رفتار حمایتی را افزایش داد(B=-۲.۱۸۰, p<۰.۰۰۱). همچنین، اثر تعاملی میان همدلی و انتقاد معنادار بود (B=-۰.۹۴۶, p=۰.۰۰۱)؛ به این معنا که همدلی توانست تاثیر مثبت انتقاد بر رفتار حمایتی را تقویت کند. متغیر سن نیز این رابطه را به طور معناداری تعدیل کرد (B=-۰.۳۵۶, p=۰.۰۱۸)، به طوری که با افزایش سن شرکت کنندگان، تاثیر مثبت انتقاد بر حمایت کاهش می یافت.

نتیجه گیری: رفتار حمایتی شهروندان از پرستاران، پدیده ای پیچیده است که صرفا با آگاه سازی از چالش های شغلی آنان تقویت نمی شود. این مطالعه نشان داد که انتقاد از عملکرد، به ویژه اگر با برانگیختن حس همدلی همراه شود، می تواند یک محرک قدرتمند برای جلب حمایت عمومی باشد. این یافته ها بر لزوم بازنگری در راهبردهای ارتباطی نظام سلامت و بیمارستان ها تاکید دارد و پیشنهاد می کند مدیریت فعالانه بازخوردها و انتقادات شهروندان، نقشی کلیدی در بهبود تعاملات و تقویت حمایت از کادر درمان ایفا می کند.

نویسندگان

مینا علوی

استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران

سیده لعیا مرتضوی

گروه مدیریت دولتی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران