نقش خود نظم بخشی، کمک طلبی و خردورزی تحصیلی در پیش بینی شیفتگی تحصیلی دانش آموزان

هدف از انجام این تحقیق نقش خود نظم بخشی، کمک طلبی و خردورزی تحصیلی در پیش بینی شیفتگی تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهر اردبیل بود. با توجه به اینکه محقق از نتایج تحقیق به صورت مستقیم می تواند استفاده کند، لذا تحقیق از منظر هدف کاربردی بود. علاوه بر این، داده های این تحقیق همگی عینی (کمی) بود و لذا از منظر ماهیت نیز تحقیق کمی بود. از نظر روش اجرا هم تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق کلیه دانش آموزان دوره متوسطه مدارس ناحیه ۱ و ۲ شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که تعداد آنان در حدود ۵۰۰۰ نفر است. بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۵۷ نفر از آنها بر اساس روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه شیفتگی تحصیلی مارتین و جکسون، پرسشنامه خودنظم بخشی تحصیلی (SRQ-A)، پرسشنامه کمک خواهی تحصیلی و مقیاس خردورزی تحصیلی بودند. یافته ها حاکی از آن بودند که شیفتگی تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهر اردبیل براساس خود نظم بخشی (۱۲۴/۰= B)، کمک طلبی (۱۴۹/۰= B) و خردورزی تحصیلی (۱۳۲/۰= B) پیش بینی می شود (sig<۰.۰۵). در نهایت جهت کنترل و بهبود شیفتگی تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبیل باید خود نظم بخشی، کمک طلبی تحصیلی و خردورزی تحصیلی را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

خود نظم بخشی ، کمک طلبی ، خردورزی تحصیلی ، شیفتگی تحصیلی ، دانش آموزان دوره متوسطه