پیشایندها و پسایندهای ارتفاع زدگی شغلی مدیران در بخش دولتی

ارتفاع زدگی شغلی پدیده ای استعاری است که زمانی رخ می دهد که فردی به صورت ناگهانی و بدون آمادگی کافی، مهارت های لازم یا حمایت سازمانی مناسب، به سمتی مدیریتی یا موقعیت بالاتر ارتقا یابد؛ این وضعیت به استرس حاد، کاهش اعتمادبه نفس، اختلال در تصمیم گیری و در نهایت، کاهش عملکرد فردی و سازمانی منجر می شود و به وضوح پدیده ای نامطلوب و چالش برانگیز محسوب می شود. با توجه به نقش کلیدی مدیران در عملکرد سازمان های دولتی، این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل پیشایندها و پسایندهای ارتفاع زدگی شغلی مدیران بخش دولتی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، بنیادی و از نظر روش گردآوری داده ها، کیفی و از نوع اکتشافی است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ تن از مدیران و خبرگان بخش دولتی استان ایلام جمع آوری شدند. طبق یافته های پژوهش، پیشایندها در قالب عوامل فردی-شناختی، ساختاری-سازمانی، فرهنگی-اجتماعی، روان شناختی-شخصیتی و زمینه ای شناسایی شدند. همچنین، پسایندها در قالب کاهش کارایی سازمان، پیامدهای روانی-جسمی، تضعیف اعتماد سازمانی و اجتماعی، تخریب فرهنگ سازمانی و روابط انسانی و پیامدهای سیاسی-اداری استخراج شدند. نتایج نشان می دهد این پدیده صرفا یک معضل فردی نیست، بلکه نتیجه ترکیبی از ناکارآمدی ساختارهای سازمانی، فرهنگ های غیرحمایتی، فشارهای اجتماعی و تحولات فناورانه است. ارتفاع زدگی شغلی پدیده ای چندبعدی است که نیازمند رویکردی نظام مند و نهادینه شده برای پیشگیری و مدیریت آن است. پیشنهاد می شود الگوهای ارتقای مبتنی بر شایستگی، برنامه های مربی گری، فرهنگ سازمانی حمایتی و نظارت مستقل در بخش دولتی تقویت شوند تا از بروز این پدیده و پیامدهای منفی آن جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

ارتفاع زدگی شغلی ، مدیران بخش دولتی ، ارتقاء شغلی