توحید عملی و کارکردهای اجتماعی آن در حوزه فرهنگ با تاکید بر تفسیر المیزان

توجه به توحید، ریشه ای عمیق در فطرت انسان دارد و بنیان اصلی جهان بینی هر انسان موحدی را تشکیل می دهد. این باور ریشه دار، نگاهی جامع و همه جانبه به هستی و زندگی می بخشد که در مفهوم «توحید عملی» به اوج خود می رسد. توحید عملی، به معنای جاری سازی باور به یکتایی خداوند در تمامی ابعاد زندگی فردی و اجتماعی است. این رویکرد، چنانچه قرآن کریم نیز بر آن تاکید دارد، به ساخت جامعه ای پویا، هدفمند و مبتنی بر عدالت منجر می شود. برخی از نتایج مهم این پژوهش عبارت است از این که توحید عملی، کارکردهای فراوانی در سطح فردی و اجتماعی دارد. در سطح فردی، توحید عملی منجر به آرامش درونی، امیدواری و انگیزه ای قوی برای انجام کارهای نیک می شود. در سطح اجتماعی نیز، توحید عملی به اصلاح جوامع، مبارزه با فساد، استقرار عدالت و ایجاد جامعه ای امن و پایدار کمک شایانی می کند. به عبارت دیگر، توحید عملی نه تنها به سعادت دنیوی انسان می انجامد، بلکه بستر را برای رسیدن به سعادت اخروی نیز فراهم می کند و به بیانی دیگر توحید عملی، پل ارتباطی میان انسان و خداوند برای رسیدن به کمال مطلوب است.

کلیدواژه ها:

توحید ، توحید عملی ، اجتماع ، فرهنگ ، کارکرد اجتماعی.